آیا استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه می تواند جایگزین قراردهی استنت در گرفتگی عروق باشد؟
استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه
تحقیقات بسیاری نشان داده است که فشار و مدت زمان استفاده از اینفلیتور می تواند بر روند درمان و پیامدهای پس از آن در بیماران دچار گرفتگی های عروقی موثر باشد. استفاده از اینفلیتور بصورت بلند مدت و تدریجی با فشار بهینه می تواند تاثیر مثبت بر روند درمان داشته باشد. در این تحقیق بررسی شده است که آیا این تاثیر مثبت می تواند جایگزین قراردهی استنت در محل گرفتگی عروق باشد یا خیر.
بررسی استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه به عنوان جایگزین استنت در درمان گرفتگی عروق
به منظور انجام این تحقیق، در یک مرکز درمانی در کشور ژاپن 417 بیمار مبتلا به ضایعات عروق نوع A، B1 و B2 با دو روش استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه و روش استنت گذاری درمان شده اند. بیماران بصورت تصادفی در این دو گروه تقسیم بندی شده اند و مدت زمان استفاده از اینفلیتور در گروه اول که با روش استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه درمان شده اند، حداقل 10 دقیقه گزارش شده است. بیماران پس از درمان به مدت 6 ماه تحت بررسی و پیگیری بوده اند.
210 بیمار در گروه اول و درمان با استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه قرار داشته اند و برای 207 بیمار در گروه دوم استنت گذاری شده است. از این تعداد 185 بیمار از گروه اول و 180 بیمار از گروه دوم برای پیگیری های پزشکی حاضر بوده اند. متوسط قطر عروق در هر دو گروه بیماران یکسان بوده است.
نتایج ام ال دی (Minimum Lumen Diameter) در گروه استنت گذاری شده بهتر از گروه اینفلیتور بوده است. بازگشت گرفتگی عروق متوسط (50 تا 70 درصد) در 36 بیمار از گروه اینفلیتور و 15 بیمار از گروه استنت رخ داده است. بازگشت گرفتگی عروق شدید (بیشتر از 70 درصد) نیز در 7 نفر از بیماران گروه اینفلیتور و 5 بیمار از گروه استنت رخ داده است که تفاوت معناداری نمی باشد. آمار ریواسکولاریزاسیون ضایعه هدف (TLR) در بین دو گروه تفاوت چشم گیر و معناداری از نظر آماری نداشته است.
نتیجه بررسی استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه به عنوان جایگزین استنت در درمان گرفتگی عروق
نتایج این بررسی نشان داده است استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه برای درمان گرفتگی عروق نتایجی مشابه با درمان با استفاده از استنت گذاری را داشته است و می توان از این روش برای درمان گرفتگی های عروق استفاده کرد. البته برای دستیابی به نتایج قاطعانه نیاز به انجام تحقیقات بیشتر با جامعه آماری بزرگتر می باشد.
در این مطلب به بررسی استانداردهای بینالمللی در تست ایمنی و نشت اینفلیتورهای آنژیوپلاستی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی نقش اینفلیتور در بهینهسازی زمان آنژیوپلاستی و کاهش خطای انسانی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی و مقایسه اینفلیتورهای دستی و دیجیتال پرداختیم.
در این مطلب به بررسی بهبود اتساع استنت با استفاده طولانی تر از اینفلیتور پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تحلیل طراحی ارگونومیک اینفلیتور و تأثیر آن بر ایمنی و دقت عملکرد پرداختیم.
در این مطلب به تحلیل طراحی ارگونومیک اینفلیتورها در کاهش خستگی دست پزشک در حین آنژیوپلاست پرداختیم
در این مطلب به بررسی و مقایسه دقت اینفلیتورهای دستی و دیجیتال در آنژیوپلاستی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر فشار اینفلیتور بر پیامدهای ناشی از قراردهی استنت در عروق پرداختیم.
در این مطلب به بررسی نیاز به استفاده صحیح از اینفلیتور به منظور باز شدن کامل استنت در ضایعات انسداد کامل مزمن پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تأثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر درمان پارگی عروق کرونر ناشی از انجام مداخله عروق کرونر از راه پوست پرداختیم.
در این مطلب به بررسی روش نوین استفاده از اینفلیتور جهت بهبود پیامدهای بلند مدت استنت گذاری پرداختیم.
در این مطلب به بررسی بهینه سازی استنت گذاری با استفاده مناسب از اینفلیتور و متد اینفلیشن فشار بالا پرداختیم.
در این مطلب به یکی از تکنیکهای استفاده طولانی تر از اینفلیتور، تکنیک قراردهی استنت می پردازیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر مدت زمان استفاده از اینفلیتور در قراردهی بهینه استنت ها پرداختیم.
در این مطلب به بررسی استفاده بلند مدت بیش از 20 دقیقه ای از اینفلیتور برای درمان بیماران با سابقه PTCA ناموفق پرداختیم.
در این مطلب به بررسی آنژیوپلاستی عروق کرونر از طریق استفاده تدریجی و طولانی از اینفلیتور پرداختیم.
آیا استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه می تواند جایگزین قراردهی استنت در گرفتگی عروق باشد؟
در این مقاله به بررسی تاثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر نتایج آنژیوپلاستی عروق کرونری پرداختیم.
در این مطلب به مقایسه نتایج استفاده کوتاه و بلند مدت از اینفلیتور در آنژیوپلاستی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر مورفولوژی نهایی در آنژیوپلاستی شریان های محیطی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی استراتژی استفاده از اینفلیتور هنگام مداخله عروق کرونر از راه پوست در بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد با افزایش قطعه ST پرداختیم.
در این مطلب به معرفی تکنیک جدید برای درمان سندرم حاد کرونری با استفاده از بالون با پوشش دارو و کنترل اینفلیتور بدون نیاز به استنت پرداختیم.
در این مطلب به مقایسه استفاده کوتاه و بلند مدت از اینفلیتور هنگام درمان بیماری آترواسکلروز با استفاده از بالون پرداختیم.
در این مطلب به بررسی هموستاز موفقیت آمیز با افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور در ناحیۀ پروگزیمال پارگی عروق کرونر پرداختیم.
در این مطلب به بررسی افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور هنگام مداخله عروق کرونر از راه پوست پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر مدت زمان و شیوۀ استفاده از اینفلیتور بر گشودگی استنت های کرونری پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر طولانی بودن استفاده از اینفلیتور بر دایسکشن فمورو پوپلیتئال می پردازیم.
در این مطلب به بررسی اینفلیتور و بازار دستگاه اینفلیتور پرداختیم.
