در این مطلب به بررسی تأثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر درمان پارگی عروق کرونر ناشی از انجام مداخله عروق کرونر از راه پوست پرداختیم.
پارگی عروق کرونر هنگام انجام مداخله عروق کرونر از راه پوست
یکی از پرکاربردترین حوزه ها در استفاده از انواع اینفلیتور، مداخله عروق کرونر از راه پوست (Percutaneous Coronary
Intervention:PCI) است. PCI به روش هایی گفته می شود که از طریق دسترسی به شریان های بدن، عروق کرونر مسدود شده باز می شوند. PCI روش های مختلفی دارد از جمله آنژیوپلاستی با بالون، لیزر، استنت و غیره. هنگام انجام PCI ممکن است عروق کرونر دچار پارگی شوند که به آن CP (Coronary Perforation) گفته می شود. افزایش زمان استفاده از اینفلیتور می تواند بر درمان CP تأثیر بگذارد که این موضوع در ادامه این تحقیق بررسی شده است.
بررسی تأثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر درمان پارگی عروق کرونر ناشی از انجام مداخله عروق کرونر از راه پوست
به منظور انجام این تحقیق اطلاعات 3469 بیمار که بین سال های 1999 تا 2008 در یک مرکز درمانی در شیکاگو مداخله عروق کرونر از راه پوست انجام داده اند، جمع آوری شده است. سپس مواردی که CP رخ داده است جداسازی شده است. 30 بیمار دچار CP شده اند که آمار بسیار کمی (0.86%) است. CP درجات مختلفی دارد که طبق دسته بندی Ellis 17 بیمار دچار CP نوع I، 2 بیمار دچار CP نوع II و 11 بیمار دچار CP نوع III بوده اند. اکثر CP ها توسط وایرها ایجاد شده اند (53%) و بالون ها، استنت ها و دستگاه های آترکتومی به ترتیب 7%، 37% و 3% در ایجاد CP نقش داشته اند. اطلاعات مربوط به CP ها در جدول زیر قابل مشاهده است.

به منظور درمان CP نیاز به استفاده از بالون و اینفلیتور است. استنت ها در اکثر موارد باعث بروز CP نوع III می شوند که درمان پیچیده تری را دارد. تحقیقات در این مطالعه نشان می دهند که با افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور، CP نوع III قابل درمان بوده است. به منظور درمان CP نوع III مدت زمان استفاده از اینفلیتور بصورت متوسط 44 دقیقه بوده است این درحالی است که برای سایر CP ها مدت زمان استفاده از اینفلیتور بصورت متوسط 21 دقیقه می باشد.
نتیجه بررسی تأثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر درمان پارگی عروق کرونر ناشی از انجام مداخله عروق کرونر از راه پوست
نتایج این تحقیق نشان می دهد با طولانی کردن زمان استفاده از اینفلیتور، درمان CP های نوع III که اکثراً ناشی از استنت ها هستند، امکان پذیر و موفقیت آمیز می باشد.
در این مطلب به بررسی استانداردهای بینالمللی در تست ایمنی و نشت اینفلیتورهای آنژیوپلاستی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی نقش اینفلیتور در بهینهسازی زمان آنژیوپلاستی و کاهش خطای انسانی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی و مقایسه اینفلیتورهای دستی و دیجیتال پرداختیم.
در این مطلب به بررسی بهبود اتساع استنت با استفاده طولانی تر از اینفلیتور پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تحلیل طراحی ارگونومیک اینفلیتور و تأثیر آن بر ایمنی و دقت عملکرد پرداختیم.
در این مطلب به تحلیل طراحی ارگونومیک اینفلیتورها در کاهش خستگی دست پزشک در حین آنژیوپلاست پرداختیم
در این مطلب به بررسی و مقایسه دقت اینفلیتورهای دستی و دیجیتال در آنژیوپلاستی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر فشار اینفلیتور بر پیامدهای ناشی از قراردهی استنت در عروق پرداختیم.
در این مطلب به بررسی نیاز به استفاده صحیح از اینفلیتور به منظور باز شدن کامل استنت در ضایعات انسداد کامل مزمن پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تأثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر درمان پارگی عروق کرونر ناشی از انجام مداخله عروق کرونر از راه پوست پرداختیم.
در این مطلب به بررسی روش نوین استفاده از اینفلیتور جهت بهبود پیامدهای بلند مدت استنت گذاری پرداختیم.
در این مطلب به بررسی بهینه سازی استنت گذاری با استفاده مناسب از اینفلیتور و متد اینفلیشن فشار بالا پرداختیم.
در این مطلب به یکی از تکنیکهای استفاده طولانی تر از اینفلیتور، تکنیک قراردهی استنت می پردازیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر مدت زمان استفاده از اینفلیتور در قراردهی بهینه استنت ها پرداختیم.
در این مطلب به بررسی استفاده بلند مدت بیش از 20 دقیقه ای از اینفلیتور برای درمان بیماران با سابقه PTCA ناموفق پرداختیم.
در این مطلب به بررسی آنژیوپلاستی عروق کرونر از طریق استفاده تدریجی و طولانی از اینفلیتور پرداختیم.
آیا استفاده تدریجی از اینفلیتور با فشار بهینه می تواند جایگزین قراردهی استنت در گرفتگی عروق باشد؟
در این مقاله به بررسی تاثیر افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر نتایج آنژیوپلاستی عروق کرونری پرداختیم.
در این مطلب به مقایسه نتایج استفاده کوتاه و بلند مدت از اینفلیتور در آنژیوپلاستی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر مدت زمان استفاده از اینفلیتور بر مورفولوژی نهایی در آنژیوپلاستی شریان های محیطی پرداختیم.
در این مطلب به بررسی استراتژی استفاده از اینفلیتور هنگام مداخله عروق کرونر از راه پوست در بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد با افزایش قطعه ST پرداختیم.
در این مطلب به معرفی تکنیک جدید برای درمان سندرم حاد کرونری با استفاده از بالون با پوشش دارو و کنترل اینفلیتور بدون نیاز به استنت پرداختیم.
در این مطلب به مقایسه استفاده کوتاه و بلند مدت از اینفلیتور هنگام درمان بیماری آترواسکلروز با استفاده از بالون پرداختیم.
در این مطلب به بررسی هموستاز موفقیت آمیز با افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور در ناحیۀ پروگزیمال پارگی عروق کرونر پرداختیم.
در این مطلب به بررسی افزایش مدت زمان استفاده از اینفلیتور هنگام مداخله عروق کرونر از راه پوست پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر مدت زمان و شیوۀ استفاده از اینفلیتور بر گشودگی استنت های کرونری پرداختیم.
در این مطلب به بررسی تاثیر طولانی بودن استفاده از اینفلیتور بر دایسکشن فمورو پوپلیتئال می پردازیم.
در این مطلب به بررسی اینفلیتور و بازار دستگاه اینفلیتور پرداختیم.